انتشار اثر صلاحیت و سازوکار اعمال پالایش در فضای مجازی؛ بامطالعه تطبیقی اتحادیه اروپا، انگلستان، فرانسه، آمریکا و چین

01 دی 1397
Author :  

پالایش فضای مجازی عبارت است از اعمال سانسور، محدودیت و نظارت ساختاریافته و هدف‌دار بر دسترسی به محتوای وب‌گاه‌ها و استفاده از فضای مجازی. از یک‌سو، دسترسی به اطلاعات ازجمله داده­ها و محتوای فضای مجازی از حقوق و آزادی‌های فردی است که در اسناد حقوق­بشری بین­المللی و منطقه­ای و قوانین اساسی کشورها با رعایت قیودی مورد­تصریح قرار گرفته است و از سوی دیگر محتوای موجود در فضای مجازی می­تواند مخاطراتی برای امنیت ملی، بایسته­های اخلاقی و اجتماعی و حتی حریم خصوصی افراد داشته باشد؛ بنابراین، با توجه به ضرورت برقراری تعادل میان این دو، نظام نظارت و محدودیت­ دسترسی به محتواهای مجازی و مقام صالح برای اعمال آن همواره محل پرسش بوده است: «کدام نهادها و یا مقامات، بر اساس چه سازوکاری و مطابق چه دلایلی می­توانند مبادرت به پایش و پالایش فضای مجازی نمایند؟» پاسخ به این پرسش­ها به­ویژه در پرتو نظام حقوقی کشورمان ضروری است؛ چه آن­که در ایران و به­ویژه مطابق بند دوم اصل سوم قانون اساسی دولت مکلف است تا امکان دسترسی به رسانه­های گروهی را برای «بالا بردن سطح آگاهی‌های عمومی در همه زمینه‏ها» با قید «استفاده صحیح» فراهم آورد و در ادامه وفق اصل 25 قانون اساسی مانع هرگونه استراق سمع و تجسس گردد مگر به حکم قانون و تنها از طریق دادگاه صالح مبتنی بر اصل 36 قانون اساسی. البته پاسخ به این سؤال با توجه به چالش­های فضای مجازی زمانی از اتقان بیشتری برخوردار خواهد شد که با واکاوی برخی نظام­های بزرگ حقوقی در این زمینه بتوان ضمن ایجاد بستری برای مقایسه، از راهکارهای آن نظام­ها نیز برای پیشنهاد الگویی جهت ارائه پاسخی کارآمد و تجربه­شده بهره جست. بر این اساس، نوشتار پیش­رو که متن تنقیح­شدۀ میزگرد حاضر است، پاسخ به پرسش­های پیش­گفته را در پرتو مطالعۀ تطبیقی، در نظام حقوقی­ کشورمان جست­و­جو می­کند.

Leave your comment

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بالا
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…